«Ο ασπροπάρης (ευτυχώς) άργησε μια μέρα»

• ΑΡΧΙΚΗ
• Νεα
• «Ο ασπροπάρης (ευτυχώς) άργησε μια μέρα»

Ευτυχώς που ο ασπροπάρης είναι μεταναστευτικό πουλί και έρχεται από την Αφρική τέλη Μάρτη και έτσι ένα από τα ελάχιστα ζευγάρια της Θράκης και της Ελλάδας γλίτωσαν από σίγουρη δηλητηρίαση. Δυο εβδομάδες πριν μάθαμε από κάτοικο της περιοχής μελέτης στη κοιλάδα Φιλιούρι, ότι το χειμώνα είχαν χρησιμοποιηθεί δηλητηριασμένα δολώματα σε περιοχή πολύ κοντά στη φωλιά ενός ασπροπάρη για την πιθανή εξόντωση λύκου, μιας και το χειμώνα είχαν εντοπιστεί σε κοντινή απόσταση μεταξύ τους νεκρά 4 σκυλιά, 2 λύκοι και 2 γύπες.  Σε επιτόπια έρευνα που διενήργησε η ομάδα του WWF βρήκε ένα όρνιο που είχε πεθάνει πολλούς μήνες πριν, καθώς μόνον τα φτερά και τα κόκαλα είχαν απομείνει. Η θέση του νεκρού όρνιου ήταν μόλις 1500 μέτρα από τη φωλιά του ασπροπάρη που κατέφθασε αρχές Απρίλη και έως και σήμερα φωλιάζει επιτυχώς έχοντας ένα μικρό. Στάθηκε τυχερός που το γεγονός των δολωμάτων συνέβη πολύ καιρό πριν και δεν είχε μείνει εκτεθειμένη η επικίνδυνη τροφή μέσα στο χώρο επικράτειάς του, δηλαδή το χώρο που ψάχνει για φαγητό που για το είδος αυτό μπορεί να φτάσει και 6-7 χιλιόμετρα. Ωστόσο, δεν είναι τόσο τυχεροί όλοι οι ασπροπάρηδες, διότι τα δηλητηριασμένα δολώματα δεν χρησιμοποιούνται μόνο χειμώνα. Ανάλογα με το στόχο τους, χρησιμοποιούνται από διαφορετικές κοινωνικές ομάδες, όπως κτηνοτρόφοι, κυνηγοί, αγρότες για την εξόντωση λύκων, αρκούδων, αλεπούδων, ασβών και σκυλιών σε διάφορες εποχές του έτους.

Η χρήση δολωμάτων για την εξόντωση θηρευτών ή «ζημιογόνων» ζώων είναι παράνομη, όμως χρόνιες βασικές ελλείψεις στη πρόληψη, φύλαξη και πάταξη του φαινομένου έχουν σαν αποτέλεσμα να απειλούνται με εξαφάνιση σπάνια και προστατευόμενα είδη. Το γεγονός που αναφέρουμε δεν καταγγέλθηκε όταν είχε συμβεί στις αρμόδιες υπηρεσίες και έτσι παρέμεινε «αφακέλωτο» με μόνες μαρτυρίες, ένα νεκρό όρνιο και την αναφορά ενός ντόπιου κατοίκου. Δυστυχώς αυτή είναι και η κατάληξη των περισσοτέρων περιστατικών δολωμάτων με αποτέλεσμα ούτε οι νόμιμες διαδικασίες περισυλλογής νεκρών και τοξικολογικών αναλύσεων να λαμβάνουν χώρα, ούτε ο αριθμός των άγριων ζώων και πουλιών που χάνονται κάθε φορά να καθίσταται γνωστό.